Szlak Ducha Gór

Od niepamiętnych czasów wierzono, że nad Karkonoszami panuje Duch Gór, zwany Liczyrzepą oraz Karkonoszem. Podobno ukrywa się on w Obřím - czyli olbrzymim - dole, ciemnej dolinie pod Śnieżką. Drażni podróżnych, broni biedaków i uczciwych ludzi przed chciwcami, a kiedy ma zły humor, posyła niepogodę. I najważniejsze - dba o rośliny i zwierzęta, żeby powodziło im się w jego królestwie i żeby nikt nie wyrządził im krzywdy. Karkonosz dobrze opiekuje się swoim gospodarstwem, tylko ci ludzie czasem przeszkadzają... Nasz szlak prowadzi przez jego królestwo. Oczywiście zajrzymy tylko tam, gdzie władcy nie będzie to przeszkadzać. Chodźmy więc i miejmy oczy otwarte!

Idąc w górę, zwróćmy uwagę na zmiany w otaczającej nas przyrodzie. Ludzkim zwyczajem jest segregowanie i zaszeregowywanie, roślinność dzielimy więc na piętra, w zależności od wysokości. Karkonosz wszystko dobrze przemyślał - wie, że u podnóża gór i w dolinach powodzi się drzewom liściastym (upodobał sobie zwłaszcza buki) - jest to tzw. regiel dolny. Wyżej, na stokach, rosną bardziej wytrzymałe świerki - jest to regiel górny, na górze zaś, na płaskich szczytach, gdzie wieją zimne wiatry, a gleba bywa podmokła, powodzi się kosodrzewinie, trawom i torfowcom (piętro subalpejskie). A kiedy na najwyższych szczytach, usianych kamieniami, uda się utrzymać jakiejś kępce trawy, mchu, czy porostu (piętro alpejskie) - Duch Gór jest szczęśliwy. Nad tym wszystkim wznosi się majestatyczna Śnieżka - w ostatnim okresie zlodowacenia wyrzeźbiona na kształt stożka. Po stronie północnej do dziś zobaczyć można polodowcowe moreny i jeziora, pamiątką po lodowcu są też płaskie szczyty przypominające skandynawską tundrę. I chyba dlatego do dziś żyją tu niektóre rośliny i zwierzęta Północy (tzw. relikty polodowcowe), np. malina moroszka albo śpiewający ptasi klejnot - podróżniczek. Oba te gatunki znaleźć można w Karkonoszach - albo 1000 km dalej na północ.
Ale jeśli zdecydujemy się na wizytę w najbardziej strzeżonych przez Karkonosza miejscach, musimy zostawić rowery w domu i wyruszyć pieszo. Ma on swoje ogródki, w których hoduje rzadkie gatunki ziół... Są one jednak dobrze ukryte przez wzrokiem ludzi, znają je tylko najbardziej wtajemniczone zielarki.